Index Home
De Stad Gruwelijcke Praktijcken


Maak uw keuze







Gruwelijcke Praktijcken... De Leidse gifmengster

Vrijdagmiddag 14 december 1883 kwam de heel en verloskundige J. L. A. Desertine naar het Leidse politiebureau in het stadhuis aan de Breestraat. Hij vertelde de commissaris van politie, R. N. van der Maaren, dat de vrouw en het kind van een zekere Hendrik Frankhuizen uit de Groenesteeg onder verdachte omstandigheden gestorven waren en dat de man zelf ook ernstig ziek was. Uit het onmiddellijk ingestelde onderzoek bleek dat er hoogst waarschijnlijk aan vergiftiging gedacht moest worden. Diezelfde avond nog werden de lijken van vrouw en kind overgebracht naar de Anatomie voor een lijkschouwing.

Allerlei zaken uit de woning van Frankhuizen (Groenesteeg 75) werden voor een nader onderzoek in beslag genomen. Reeds de volgende dag arresteerde ‘de dikke agent van politie’ P. Schreuder een familielid van de Frankhuizens. De vrouw, Mie van der Linden, werd in voorlopige hechtenis genomen. Bij het ondervragen van buren, familieleden en kennissen groeide langzamerhand de verdenking bij de politie dat Mie een regelrechte massamoordenares was. In de buurt was Mie altijd een graag geziene gast geweest, die bekend stond als een altijd hulpvaardige vrouw, die vaak op zieken en kinderen paste. Daaraan dankte ze ook haar bijnaam Goeie Mie.

Uit het politieonderzoek bleek echter ook dat zij regelmatig bij verschillende begrafenisfondsen verzekeringen had afgesloten op familieleden en kennissen, die ze vervolgens met ‘operment' vergiftigde. Operment was een middel tegen wandluizen, samengesteld uit zwavel en arsenicum, dat door witkalk geroerd afgeleverd moest worden. Dit mengen gebeurde niet altijd zeer zorgvuldig, zodat de arsenicum er gemakkelijk afgeschept kon worden. Na het overlijden van haar slachtoffers liet Goeie Mie zich door de begrafenisfondsen uitbetalen.

Leiden was verbijsterd. Elke dag meldden de kranten nieuwe gruwelijke feiten. De buurt gonsde van de geruchten, men kon het nog nauwelijks geloven. Was deze vrouw, die altijd voor hen klaar stond, werkelijk zo'n onmens? Helaas, de feiten spraken duidelijke taal. De tongen kwamen los; nu werd gesproken, waar vroeger uit solidariteitsgevoel en vrees gezwegen werd.

De lijken van de Frankhuizens werden onderzocht door professor Teunis Zaaijer. Bovendien werden onder politietoezicht nog eens dertien lijken opgegraven, waarvan men vermoedde dat zij eveneens door Mie van der Linden vergiftigd waren. Inderdaad vertoonden alle de kenmerken van arsenicumvergiftiging.


wandelen