Gruwelijcke Praktijcken... Bekend als de bonte hond Willem de Bondt werd in 1619 tot schout benoemd. Hij stond aan nogal was kritiek bloot. Zo regende het klachten over zijn grote nalatigheid: hij trad niet op tegen de Roomskatholieken die geregeld hun godsdienstoefeningen hielden, hij ondernam niets tegen mensen die tijdens de kerkdiensten op straat kaats en andere balspelen beoefenden en hij was niet afkerig van smeergelden. Eén groep kon zijn bloed wel drinken, de Remonstranten, die hij fel en niets ontziend vervolgde. Geen samenkomst ontging hem, hij rook als het ware hun `kerkdiensten' bij de mensen aan huis. Ze werden vervolgd, beboet en verbannen, hun huizen geplunderd. Tegenover zijn hard en onrechtvaardig optreden steekt de begrafenis van zijn lievelingshond Tyter op 29 januari 1634 wel zeer schril af. De hond werd opgebaard op een bankje, honden en kinderen werden voor de begrafenis uitgenodigd en kwamen in rouwkleding. Twee jonge honden, verwanten van de dode hond, werden met rouwhalsbanden om door de dienstmaagd meegedragen. Daarachter volgde de hond van een hoogleraar, eveneens verwant en in de rouw. Tyter werd gedragen door de zoon van een advocaat. Men trok driemaal het bleekveld om, tot men bij het graf kwam dat onder de perenboom was gedolven. Met ontbloot hoofd stond men aan de groeve tot de hond met aarde was bedekt. Toen ging men naar het huis, waar wijn geschonken werd en waar de kinderen onthaald werden op rijstebrij en pannenkoeken. Aan deze hondenbegrafenis zou de uitdrukking ontleend zijn: 'Hij is bekend als de bonte hond’, dat eerst geweest zou zijn: ‘Hij is bekend als De Bondt met zijn hond’.
	wandelen