Jan van Goyen.... De Leidse schilder Jan van Goyen (1596-1656) geldt als de belangrijkste Nederlandse landschapschilder uit de Gouden Eeuw. De eerste 35 jaar van zijn leven woonde en werkte hij grotendeels in Leiden. Als oudste zoon van een schoenmaker werd hij door zijn vader aangespoord om een goede teken- en schilderopleiding te volgen. Hij ging in 1606 in de leer bij een viertal leermeesters in Leiden (Coenraet Adriaensz van Schilperoort, Isaac Nicolai Swanenburg, Jan Arentz de Man en Hendrik of Cornelis Clock). Daarna vervolgde hij zijn opleiding in Hoorn en bij de landschapsschilder Esaias van de Velde te Haarlem (Ca 1610-1617). Na een reis naar Frankrijk keerde hij terug naar Leiden, waar hij zich als schilder vestigde. Jan van Goyen was een produktief schilder; van zijn hand zijn nog ruim 1200 schilderijen en 800 tekeningen bewaard. Hij streefde ernaar één schilderij per dag te maken. Naast schilderen begon hij in Leiden ook voorzichtig met een andere bron van inkomsten: het speculeren in huizen en tuinen (1625). Later, toen hij in Den Haag woonde, zou hij deze activiteiten uitbreiden, onder andere met de handel in tulpebollen (1631/32). Hiermee bracht hij zichzelf en zijn gezin in grote financiële problemen. Jan van Goyen is in Den Haag begraven (1656). Jan van Goyen kreeg drie dochters. De middelste, Margaretha (Grietje) trouwde met de schilder Jan Steen (1649). Ook hij was een geboren en getogen Leidenaar. Wellicht had hij Grietje leren kennen toen hij in Den Haag bij Jan van Goyen in de leer was (1641).
	wandelen